بر سر حاج مىريختند به جهت مطالبهء پول و اذيت ، در نماز جماعت در مقام قنوت به جهت محافظت از شر آن اشرار اين دعا را مىخواندم « اللهم احفظنا من بين أيدينا و من خلفنا و عن ايماننا و عن شمائلنا و من جميع نواحينا من شر الاشرار و المفسدين به حق محمد و أهل بيته الطاهرين » و ترك رفع يد مىنمودم به جهت تقيه . مخفى نماند كه رفع يد مستحب است در هر قنوت ، مگر در قنوت بعد از رفع رأس در نماز وتر ، كه جمع كثيرى از فقهاء حكم فرموده‌اند كه در وتر دو قنوت است ، يكى قبل از ركوع و ديگرى بعد از رفع رأس از ركوع ، و رفع يدين در دعائى كه بعد از رفع رأس است ثابت نيست . و اما در قنوت صلاة عيدين پس ظاهر از أكثر فقهاء آن است كه رفع يدين در قنوت عيدين ثابت نباشد ، بنا به مقتضاى فرمودهء أكثر فقهاء اين است كه رفع يدين در حال تكبيرات مىكند ، به خلاف دعا فيما بين التكبيرين ، لكن صاحب وسيله و مرحوم شيخ شهيد در كتاب ذكرى حكم فرموده‌اند به استحباب رفع يدين در حالت قنوت در عيدين ، باز عمل بىعيب است ، پس در حكم به استحباب رفع يدين را در قنوتات عيدين مضايقه نداريم ، بنابر اين در رفع يدين در حال تكبيرات در صلاة عيدين بنابر قول به عدم ثبوت رفع يدين در حال قنوت ظاهر است در ركعت اولى و ثانيه . و اما در غير تكبيره اولى پس تأديه سنت به دو طريق ممكن است : اول آن كه دو دست را كه در حال قنوت مرتفع هست پائين آورد بعد از آن رفع نمايد به جهت تكبير . دوم آن است به همين نحو كه حالت قنوت هست رفع يدين نموده اتيان به تكبير نمايد بعد از آن رفع نمايد به جهت قنوت . نظير اين حال در تكبير ركوع است بعد از فراغ از قنوت در فرائض يوميه مثلا ، پس آن نيز به همين دو طريق ممكن است : اول آن است كه بعد از